Mam za sobą około 380 operacji cieśni nadgarstka. Każda ręka jest jednak inna. Podczas konsultacji sprawdzam, skąd biorą się Twoje dolegliwości, wyjaśniam możliwości leczenia i dobieram metodę do budowy ręki oraz Twoich codziennych potrzeb.
Pacjenci często mówią: „muszę strzepywać rękę, żeby znowu zasnąć”, „wszystko wypada mi z dłoni” albo „ta ręka jest jakaś nieswoja”. Nocne drętwienie, zwłaszcza kciuka, palca wskazującego i środkowego, ból oraz utrata precyzji mogą wynikać z ucisku nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka. Warto sprawdzić przyczynę, zanim osłabienie ręki zacznie utrudniać codzienne czynności.
Zaczynam od rozmowy i badania ręki. Jeśli masz już wynik badania przewodnictwa nerwowego, często nazywanego EMG, zabierz go ze sobą. W swojej praktyce wykonuję również USG — także wtedy, gdy wcześniejsze badanie potwierdziło cieśń.
USG pozwala mi ocenić wielkość nerwu, miejsce ucisku i budowę tkanek wokół niego. Sprawdzam też warianty anatomiczne, np. dodatkową tętnicę w sąsiedztwie nerwu. Dzięki temu mogę lepiej zaplanować zabieg i dobrać miejsce nacięcia.
Mierzę pole przekroju nerwu przed jego wejściem do kanału nadgarstka. Wartość powyżej 0,11 cm², czyli 11 mm², jest dla mnie ważną wskazówką przy rozważaniu operacji. Nie podejmuję jednak decyzji na podstawie jednej liczby — znaczenie mają również objawy, sprawność ręki i pozostałe wyniki badań.
Nie. Przy łagodniejszych dolegliwościach możemy rozważyć leczenie bez operacji: ortezę na noc, zmianę obciążania ręki, odpowiednio dobraną rehabilitację lub zastrzyk ze steroidem. Zastrzyk może przynieść ulgę, ale nie zawsze rozwiązuje problem na stałe.
Operację proponuję, gdy objawy utrzymują się lub narastają, dotychczasowe leczenie nie pomaga albo badanie wskazuje na uszkodzenie nerwu. Narastającego osłabienia, zaniku mięśni czy stałej utraty czucia nie warto odkładać na później.
Najważniejsze jest dokładne uwolnienie nerwu. Miejsce nacięcia dobieram do budowy ręki, obrazu USG i ewentualnych wcześniejszych operacji. Rozmawiamy też o Twojej pracy i o tym, jak szybko potrzebujesz wrócić do codziennych zajęć.
W typowych przypadkach, szczególnie przy mniejszych dłoniach, chętnie korzystam z krótkiego poprzecznego nacięcia w bruździe nadgarstka, poza dłonią. Zabieg wykonuję w znieczuleniu miejscowym, bez endoskopu. Korzystam z lup mikrochirurgicznych i światła skierowanego wzdłuż linii patrzenia, żeby widzieć operowane struktury bezpośrednio.
Ten dostęp omija wrażliwą okolicę podstawy dłoni. Daje dobry wgląd w stronę przedramienia, wymaga natomiast szczególnej uwagi przy uwalnianiu dalszej części troczka, po stronie palców.
Przy dużej, masywnej ręce lub ucisku obejmującym dłuższy odcinek częściej wybieram mini-open albo szerszy dostęp otwarty. W mini-open nacięcie leży na dłoni, nad troczkiem zginaczy. Pozwala lepiej zobaczyć struktury, do których trudno dotrzeć przez wąski dostęp. Blizna w tym miejscu może dłużej być tkliwa, zwłaszcza podczas podpierania się na dłoni.
W wybranych przypadkach stosuję również mały dostęp w dalszej części dłoni. Każdy z tych dostępów ma swoje zalety i ograniczenia. Dlatego dobieram go do miejsca ucisku i warunków, które widzę w badaniu, zamiast proponować wszystkim tę samą technikę.
Najpierw sprawdzam, dlaczego dolegliwości utrzymują się lub wróciły. Przyczyną może być m.in. niepełne uwolnienie nerwu albo bliznowacenie. Czasem wystarcza uzupełnienie uwolnienia, a czasem potrzebna jest bardziej rozległa operacja rewizyjna. Jej zakres i koszt ustalam po badaniu.
Poniższe ilustracje pokazują kolejne etapy zabiegu wykonywanego przez niewielkie, około 2-centymetrowe nacięcie w naturalnej bruździe nadgarstka. Troczek zginaczy jest przecinany pod bezpośrednią kontrolą wzroku. Jest to dostęp małoinwazyjny, bez użycia endoskopu.
Galeria ma charakter poglądowy i przedstawia schemat zabiegu, a nie dokumentację fotograficzną konkretnego pacjenta. Kliknij ilustrację, aby zobaczyć ją w powiększeniu.
Krótka poprzeczna linia w naturalnej bruździe nadgarstka wyznacza miejsce planowanego nacięcia skóry.
Po nacięciu skóry i odsunięciu tkanek powierzchownych w dnie niewielkiego dostępu widoczna jest jeszcze nienacięta powięź nadgarstka.
Ilustracje przygotowane z użyciem AI i skorygowane według wskazówek lek. Szymona Manasterskiego. Część opracowano na podstawie rycin z pracy: Heydar AM, Kürklü M., Directly Visualized Carpal Tunnel Release via a Proximal Mini-Transverse Incision: Surgical Technique and Clinical Outcomes, J. Clin. Med. 2025;14(9):3234, doi:10.3390/jcm14093234, © autorzy 2025, licencja CC BY 4.0. Materiał przekształcono w ilustracje atlasowe i zmodyfikowano. Aktualizacja galerii: 27 września 2026 r.
Orientacyjne ceny zabiegów w Chiroplastica, wykonywanych w znieczuleniu miejscowym:
Cena zależy od wariantu zabiegu, w tym udziału instrumentariuszki. W Chiroplastica obejmuje operację i usunięcie szwów; wizyty kontrolne są płatne osobno. Ostateczny koszt poznasz przed podjęciem decyzji o zabiegu. Operacje rewizyjne wyceniamy indywidualnie.
Zobacz także ceny pozostałych operacji ręki.
Jednym z najważniejszych sygnałów poprawy jest ustąpienie napadów drętwienia, które wybudzały Cię w nocy. Jeśli po operacji nadal budzisz się z drętwiejącymi palcami, skontaktuj się ze mną. Takich objawów nie bagatelizuję. Skrupulatnie sprawdzam nerw w USG, żeby ocenić, czy został w pełni uwolniony.
W moim dotychczasowym doświadczeniu pacjenci, u których nocne napady drętwienia nie ustąpiły, ostatecznie wymagali leczenia rewizyjnego. Jest to obserwacja z mojej praktyki, a nie rozpoznanie, które można postawić bez badania. Utrzymujące się nocne napady odróżniam od stałego osłabienia czucia po długotrwałym uszkodzeniu nerwu — jego regeneracja może trwać dłużej i nie zawsze jest pełna.
Po niepowikłanym zabiegu nie zakładam rutynowo gipsu. Zachęcam do ruchu palców i stopniowego używania ręki w codziennych czynnościach, z uwzględnieniem bólu i ochrony gojącej się rany. Konkretne zalecenia otrzymasz po operacji.
Część pacjentów wraca do pracy biurowej już po kilku dniach, a do pracy fizycznej po około dwóch tygodniach. To orientacyjne przykłady z mojej praktyki — tempo powrotu zależy od zakresu pracy, gojenia i chorób towarzyszących. Cukrzyca i inne zaburzenia gospodarki węglowodanowej mogą ten przebieg zmieniać.
Nawrót po okresie poprawy zdarza się w mojej praktyce bardzo rzadko. Obserwowałem go u pacjentów z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej, choć nie jest to jedyna możliwa przyczyna nawrotu. Nowe objawy zawsze wymagają sprawdzenia, co uciska nerw i jak najlepiej pomóc.
Przed zabiegiem przeczytaj odpowiedzi na pytania o przygotowanie, znieczulenie i opiekę po operacji. Jeśli chcesz omówić swoją rękę, sprawdź miejsca przyjęć i umów konsultację.
Więcej informacji: materiały AAOS dla pacjentów i wytyczne AAOS 2024. Opis doboru metod i opieki po zabiegu przedstawia moją praktykę.
Autor: lek. Szymon Manasterski
Specjalista ortopedii i traumatologii narządu ruchu
Doświadczenie i publikacje
Pytania przed wizytą i operacją · Miejsca przyjęć i kontakt
Specjalista ortopedii i traumatologii narządu ruchu • Chirurg ręki Wrocław • Trzebnica • Oleśnica • Oława • Wołów • Środa Śląska • Dolny Śląsk
Szymon Manasterski lekarz ortopeda